Rinske en Paul in Singapore

Het voordeel van verplicht 2.5 maand niet mogen werken is dat je alle tijd hebt om aan de kindjes / familie / vrienden en niet te vergeten je vrouw de volle aandacht te kunnen geven (sorry Rins, ik weet dat je ondertussen echt al wel gek van me wordt). Hierdoor waren we nu, voor het eerst sinds we in 2006 naar Singapore vertrokken, in staat om met z’n allen een paar weken naar Nederland te gaan in plaats van slechts een paar dagen.

Geen 2 dagen hier, 3 dagen daar en dan weer terug, maar een goed geplande chaos van 2x 1week in Dordt en 2x 1 week in Haaren met allerlei tripjes tussendoor. Nog niet eerder konden we iedereen zo lang en vaak zien (al valt als je er op terug kijkt het allemaal vies tegen hoor, wie je meer dan 1x kan zien).

Hele dagen bij Opi Haaren op de grasmaaier en naar het baby paardje kijken bij buurman Harrie, 2x per dag in Dordt kabouters zoeken in het park en de hertjes voeren, en bijna elke dag wel weer een ritje om vrienden of familie te bezoeken. Ook sommige van onze vriendjes die al uit Singapore vertrokken zijn kwamen we weer tegen: Joris en Tessa, Ralph en Betty, Maud zonder Jan-Berend en bij toeval op 1 dag in Amsterdam ook nog 2 hockey team genootjes van Rinske. De wereld is klein bleek maar weer.

Ik zal geen opsomming geven want het was heeeeeel veel wat we gedaan hebben, maar iedereen die we gezien hebben op alle plekken bedankt voor je tijd en de lol die we hadden. Als je wilt zien wat/waar/met wie/wanneer we allemaal gedaan hebben moet je maar in ons foto album kijken dat al bijgewerkt is na 2 dagen van uploads.

Op de heenreis zijn we om de jetlag te breken een paar dagen gestopt in Dubai en dat vond vooral Tijn geweldig. Hij heeft het nog steeds bij ieder vliegtuig dat over komt over: ”Kijk Singapore Airlines, Tijn naar de Dubai!”. In Dubai Mall (de grootste ter wereld met >1200 shops) hebben we het grootste aquarium bekeken en de pinguïns begroet (terwijl het buiten 45 graden was). Bij de Burj Khalifa (828m hoog) koffie gedronken, in ons hotel tussen de Burqua’s en de dikke arabische buiken gezwommen en niet te vergeten voor allebei de kindjes hun eerste kameel gekocht. Echt een aanrader, want ineens is het maar 2x 6 uur vliegen tussen Singapore en Nederland en is het tijdverschil geen issue meer.

Toen we eenmaal in Nederland aangekomen waren begon de drukte van iedereen zien (dit keer geen smoesjes mogelijk dat we geen tijd hadden) en sommigen zelfs meerdere keren. Een paar hoogte puntjes van de maand:
-Een avond in Amsterdam met Pieter (op vakantie vanuit Bosten), Geert (vanuit London), Robin (helemaal vanuit Rotterdam), Freek (met een op bevallen staande Laura thuis), Age en Mike in Amsterdam dat begon in de zon op de grachten en eindigde in de Bubbles aan de Leidsestraat. Zoals Pieter de volgende dag mailde: portemonnee kwijt, lens verloren, Marjolein boos en op de bank geslapen, het voelt weer alsof ik 16 ben (en dat terwijl iedereen ondertussen toch echt wel getrouwd en de meesten met kindjes zijn).
- Nog zo’n avond een paar weken later met ##, Berend en Freek (die zowaar wat cola’s tussen de 200 pils door dronk om maar te kunnen zeggen dat hij verantwoordelijk bezig was met de aanstaande bevalling, die trouwens 5 dagen later plaats vond, van zoon Dolf voor ogen).
- Een dagje London om mijn nieuwe team te ontmoeten bij Citibank.
- Met Rinske en haar vriendinnetjes een avondje eten (weer in Amsterdam) en lekker samen zijn op onze MacBikes terwijl we in Maartjes huis mochten logeren.
-De afstudeer BBQ van Lodewijk in Haaren, alleen jammer van de 13 graden en non-stop regen, die verder perfect geregeld was. Lood; nogmaals dank en gefeliciteerd.
- Alle tijd en activiteiten met de familie.
- Koffie met B.E.V.E.R ’97, van 0 naar 12 kinderen (+ 3 zwanger) in een paar jaar.
- Tijn op Ukkepuk en op de trampoline met Julia en Olivia.
- Emma’s eerste (en tot nu toe laatste….) stapjes.
- Kermis in Oisterwijk, lekker in de Dominator en daarna spareribs eten.
- La Rive met Roos en Rob.
- 2 dagen Twente om Oma te bezoeken, baby Britt, de molen, Rijsseberg, Deventer, Daniel’s nieuwe huis en zowaar een keer buiten geluncht!
- Al het shoppen. We gingen met 2 grote en 1 kleine koffer heen die gevuld waren met spullen die achter bleven, maar gingen met een extra grote koffer weer terug
- Alle bitterballen/ossenworst/bruin brood/warme thee/ijsjes voor Tijn en andere typisch Nederlandse zaken waar we nu wel weer even klaar mee zijn

4 weken in de regen is lang, en wellicht hebben we best een paar keer geklaagd dat het te veel was, maar als we er op terug kijken terwijl we om 2 uur ’s nachts met Emma nog even een uurtje Bumba kijken omdat de jetlag aan het winnen is was het toch wel geweldig. Echt leuk om alle neefjes en nichtjes zo leuk samen te zien spelen, om de grootouders van de kleinkindjes te zien genieten en voor ons om gewoon leuk bij te kletsen en niets te hoeven. We komen snel weer!

De eerste 2 weken zitten erop, geen werk en veel ontspanning!

Maar wat een drukte, je snapt bijna niet hoe mensen nog kunnen werken met al het leuks dat er om ons heen te doen is. Sinds de 1e woensdag ben ik al lid van een illuster groepje werkloze golfers die elke week weer een dagje in de zon staan te ballen, lid geworden van de Singapore Zoo waar we afgelopen week al 2x geweest zijn, druk bezig met de kindjes en Rinske elke dag van en naar school/werk te brengen en leuke restaurantjes uit te zoeken voor ‘s avonds.

“No Menu”, “Andre” (weer absoluut geweldig, zie de foto’s op deze site. Als hij geen Michelin sterren krijgt in de eerste editie voor Singapore dit jaar weet ik het ook niet meer), brunchen bij de Knolls @ Capella met Geer/Jan-Arie/Wim en Hester.

Het is 1 groot feest en zo raar om na een lange tijd niet meer geleefd te worden door je Blackberry, Bloomberg en conference calls, maar lekker door een natuurlijke wekker (Tijn/Emma) met daarna een kopje koffie in de zon.

Ik had niet verwacht dat het zo ontspannen zou zijn en dat een paar weken “geen” vakantie iemand zo veel goed zouden doen. Heel veel positieve reacties ontvangen van oud -collega’s geeft het natuurlijk ook een fijn gevoel mee na 4.5jaar Noble.

Nu nog maar een paar dagen hier dan vertrekken we voor een maand richting het westen. Op de heenweg richting Nederland stoppen we een paar dagen in Dubai om de jet-leg te breken en om Rinske te laten zien waar ik de afgelopen 12 maanden zo vaak was. Daarna lekker door naar de Hollandse zomer. Haring / Osseworst / Bitterballen / wit bier en natuurlijk veel tijd voor familie en vrienden. We doen het rustig aan maar toch vult je agenda zich er snel. Wij hebben er zin in!

Na 4.5 jaar bij Noble, met veel plezier en geweldige resultaten, gewerkt te hebben, heb ik deze week ontslag genomen om een nieuwe uitdaging aan te gaan.

Na veel wikken en wegen, want ik had verschillende super interessante aanbiedingen, heb ik besloten om iets te gaan doen wat ik altijd gezegd hebt nooit te doen: ik wordt bankier.

Ach ja waarom ook niet, een leuk team, mooie baan, betere beloningen en niet te vergeten een paar jaar geen Bangladesh/Syrie/China maar Tokyo/London/New York als werk terrein. Net wat anders.

Eerst nu 3 maanden genieten van mijn notice period binnen Noble om per half September extra charged weer aan de slag te gaan.

Ik heb er zin in, en we gaan het de hele maand Juli vieren in Nederland. Mocht je in de buurt zijn laat maar weten!

Graag alle Noble mail omzetten naar mijn prive mail, en mijn mobile aanpassen naar +65.8449.4684.

Sinds de laatste update hebben we niet stilgezeten. We zijn Singapore niet uit geweest, maar er is genoeg te doen op dit eiland!
Zo begonnen we op 6 mei met een “penoza” feest. Ter ere van een 40e verjaardag, kwam iedereen uitgedost in ordinaire outfits, was er een dj en lagen de drankjes koud.
Vriendinnetje Joep, die een paar maanden geleden uit Singapore vertrokken is, was er voor een kort bezoek. Lekker geluncht en bijgekletst in het PS Cafe.
Ook Maarten, die tegenwoordig in Zwitserland woont was hier op zakentrip, en daar aten we mosselen mee bij Brussel Sprouts.
Op 28 mei kreeg Tijn zijn allereerste zwemdiploma: de Duckling Award, level 3. Hij kan nu al (zonder bandjes of zwemvest) een paar meter zwemmen, van de kant in het water springen en voorwerpjes ophalen. Tijn vindt de zwemles fantastisch, noemt het “teacher zwemmen” en zou het liefst elke dag gaan. Hij is nog niet sterk genoeg om zijn hoofd boven water te houden, daarom wordt ze onder water zwemmen geleerd. Tijn was enorm trots op zijn diploma en heeft thuis omi en opi Haaren gebeld om verslag te doen.
‘s Avonds had Shirley een surprise feestje voor Arnouts verjaardag georganiseerd. Dit keer was het thema Hollywood, dus Paul en ik kwamen als Cleopatra en Toetanchamon (niet erg Hollywood, maar we zagen er wel leuk uit…). Arnout was uiterst verrast, totdat hij later toch opbiechtte dat de tuinman ‘s ochtends verklapt had dat er ‘s avonds een feestje zou zijn…..
Op 2 juni had Rinske ‘s middags verjaardag van Willemijn met een paar dames en vrijdagavond hadden we de zoveelste afscheidsborrel van dit jaar. Annemieke en Jan Willem gaan het avontuur opzoeken in Shanghai, weer vriendjes weg die we zullen missen. Het was wel een hele gezellige avond, aan de Singapore River bij het eM Cafe.
Zaterdagmiddag was er een picknick georganiseerd voor de collega’s van IMC met families. Fijn aan de East Coast, waar altijd een lekker fris windje waait. Lekkere hapjes en veel kindjes voor Tijn en Emma om mee te spelen.
En zondag was de grote dag van de hockey finales. Het heren- en het damesteam stonden beide in de finale van de competitie, en beide speelden tegen de Singapore Recreation Club. Erg sterke teams, en altijd moeilijk te kloppen. De Nederlandse hockeyers in Singapore hebben de laatste jaren nogal moeite met het behalen van het kampioenschap. We blijven altijd steken op de 2e plaats…..De dames speelden om 16.30 uur. De tribune liep langzaam vol, er was muziek, pizza, bier, wijn en fris en een hoop toeschouwers. En daar was ie dan toch: de overwinning! Minder moeilijk dan we dachten. Bij rust stond het 4-0, de eindstand was 6-1! De mannen waren helaas minder fortuinlijk. De SRC mannen waren wel erg goed, helaas werd er verloren met 2-3. Aan de sfeer lag het niet, echt Nederlandse taferelen met al die toeschouwers aan de zijlijn. We zijn nu dus weer een zilveren en een gouden medaille rijker!

Onze lieve vriendjes Joris en Tessa zijn met hun dochters Isa en Julia een paar weken geleden naar Ho Chi Minh in Vietnam verhuisd. We missen hun
gezelschap, maar voor ons wel weer een mooie reden om een tripje te maken!
Ho Chi Minh ligt maar op 1,5 uur vliegen van Singapore, dus binnen een paar uur uit en thuis.
Joris en Tessa wonen in een rustige compound in district 2, op ongeveer 10 minuten van het “centrum”, district 1. De compound bestaat uit mooie huizen met rustige straatjes en er is zelf een crèche voor Isa, geleid door een Nederlandse. Hun huis is ook erg mooi, met een grote tuin en een eigen zwembad. 2x zijn we met z’n 4tjes een paar uur op stap geweest. Lekker lopen door de stad: Tijn in het wagentje en Emma in de rugzak. Overal zwaaien en lachen de mensen naar de kindjes. Op straat is het een drukte van belang, met 1000en brommertjes, 100en fietsers en overal wordt wel iets verkocht. ook de armoede is overal aanwezig. Smerige kindjes zonder luier aan die op straat op de schoot van hun moeder hangen. Heftig.
Verder hebben we lekker bij Joris en Tessa gezeten. ‘s Ochtends op de fiets brood halen bij de bakker, lekker buiten ontbijten met croissants en vers stokbrood. Veel zwemmen en Isa en Tijn spelen nog net zo lief samen als toen ze elkaar vaker zagen. Isa wilde ‘s avonds ook niet gaan slapen en riep dan nog steeds om Tijn.
Een heerlijke 3 dagen, en wij zullen zeker regelmatig een bezoekje brengen!

Naast het bezoek van papa en Roos, waren er genoeg dingen om ons bezig te houden. Zo is bijvoorbeeld het hockeyseizoen begonnen, en wisselen Paul en ik elkaar in het weekend af met wedstrijden. Ook in Singapore is hockey een familie aangelegenheid, iedereen neemt zijn kinderen en bezoekende familieleden uit Nederland mee, dus ook aan de kant is het een gezellige boel. Ik vind het erg leuk weer mee te doen, en het gaat ook weer steeds beter. Afgelopen wedstrijd werd ik met 2 goals zelfs woman of the match!
En Emma is deze maand begonnen op de crèche. Ze begon zich wel erg te vervelen thuis, ze begon al te huilen als wij ‘s ochtends met z’n 3en de deur uitgingen: Paul en ik werken en Tijn naar Mindchamps. Dus gaat ze nu naar Winchester (Tijn’s oude schooltje) dat ook verhuisd is naar Phoenix Park en naast Mindchamps zit. Heel handig met brengen en halen! De schooltjes zijn hier ingericht op leeftijd, Winchester is van 2-18 maanden, dus als Emma 18 maanden is, gaat zij ook naar Mindchamps. Natuurlijk moest zij even wennen, maar er is een Philippijnse juf, Ms Maria, en dat vindt zij wel vertrouwd. Tot nu toe moet ze nog niets weten van de andere juffen.
Op 24 april vierden wij Pasen met een paar families bij Arnout en Shirley thuis. Zij hebben een tuin, dus ideaal om paaseieren te zoeken. Ik had voor alle kindjes een mandje versierd en er was zelfs een paashaas-pak gehuurd zodat Arnout zijn opwachting als paashaas kon maken. De kindjes waren vol verwachting, hoewel Emma en Tijn natuurlijk helemaal niet snapten wat er ging gebeuren. Toen Arnout uiteindelijk verscheen als paashaas, hingen Emma en Tijn gillend in de bomen van angst. Vooral Tijn was bijna niet meer tot bedaren te brengen. Daarna wilde hij best eitjes zoeken, maar bleef hij angstvallig over zijn schouder kijken of dat enge konijn niet weer terug was gekomen. Nu, 2 weken later, vraagt hij nog wel eens: konijntje nou?
April is natuurlijk ook de maand van de Koninginnedag-activiteiten. De vorige ambassadeur hield de receptie altijd in zijn mooie, sfeervolle black and white huis. De nieuwe ambassadeur moet daar helaas niets van weten en regelt liever een veel formelere borrel in het Suntec convention centre. Paul ging op woensdag 20 april ook nog naar “koninginnenacht” bij Harry’s op Boat Quay, ik bleef grieperig thuis. Het was blijkbaar erg gezellig, want de volgende ochtend toen ik vroeg hoe laat Paul thuis was, zei hij: ik denk dat het 2 uur was. Maar erg zeker was hij er niet van. Het Oranjebal op de Hollandse Club sloegen we dit jaar over, maar we gingen dus wel naar de ambassadeur’s borrel op 28 april. Erg formeel en koud, binnen in het convention centre met de airco natuurlijk op
-10. Officiële toespraken, wel het Wilhelmus, maar geen 3 hoeraatjes voor de Koningin. De mensen waren natuurlijk gezellig (hoewel veel mensen deze borrel “boycotten” vanwege het ongezellige karakter) en het eten was het hoogtepunt. Overal stonden kraampjes met oa haring, kaas, hutspot met rookworst, poffertjes en er was een buffet met oranje soesjes, appeltaartjes en stroopwafelijs. En ze gingen rond met echte Van Dobbe bitterballen. Wat een heerlijkheid!

De week met papa had nog een leuk staartje: we waren door Hans en Shala uitgenodigd om het jaarlijkse “White Collar Boxing Gala” bij te wonen. Amateur boxers trainen 12 weken en de opbrengst van de avond gaat naar een goed doel. Er deed ook nog een bekende mee: de Duitse Christian die lid is van de Singapore Cricket Club,tegen wie Paul al jaren hockeyt. Heel leuk om een keer mee te maken, en Christian won zijn partij!
Zondag moest ik om 15.00 uur hockeyen en Paul om 18.00 uur, dus de hele familie zat bij mijn 2e helft op de tribune. Altijd een gezellige aangelegenheid, omdat iedereen met zijn kinderen komt. Helaas eindigde onze wedstrijd in een enorme onweersbui, waardoor wij genoodzaakt waren nog een uur op de tribune te blijven zitten en Paul zijn wedstrijd afgelast werd. Maandagavond vertrok papa weer, een fijne week gehad. Gewoon meegedraaid met ons en vooral veel van de kindjes genoten.
De logeer-slaapbank bleef maar 3 nachten leeg, want donderdagmiddag kwam Roos aan met de KLM. Met Tijn en Emma haar opgewacht op het vliegveld. Elke keer als Roos op bezoek komt heeft ze slecht weer. Het was dan ook geen verrassing dat het enorm begon te regenen toen haar vliegtuig landde. Op weg naar het vliegtuig moest ik stapvoets rijden, met de knipperlichten aan. En op de terugweg was een stuk snelweg afgesloten vanwege “flooding”. Gelukkig is het de dagen erna bijzonder lekker weer geweest….
Een dagje shoppen en pedicure. Japans lunchen met Paul, een ochtend op het strand, al fresco Italiaans eten met lasershow van de Marina Bay, ontbijt in het Rider’s Cafe, uurtjes in de zon bij het zwembad en heerlijk gegeten bij Jaan (#4 restaurant in Azië). Zondagavond nog gebbq-ed in de tuin als relaxte afsluiter. Ook al was Roos er maar 3,25 dag: we hebben het ontzettend leuk gehad!

Een hele drukke week,gevuld met alleen maar fijne dingen begon al op vrijdag. Ik ging met Lita naar de Lion King. Ze was 2 weken geleden jarig, en ik dacht dat dit wel een heel bijzonder verjaarskado zou zijn. En dat was het! Ze vond het ontzettend mooi en was enorm onder de indruk.
Zaterdag moest ik een ochtend werken en daarna meteen door naar een lunch met Heleen, Leonie en Patricia. Patricia is 7 maanden geleden verhuisd naar Zuid Frankrijk, en was nu een weekendje op bezoek. Heel gezellig! Paul vermaakte zich intussen met de kindjes in de Royce Gym en met een tripje naar de slager. ‘s Avonds vierden we Bert’s 35e verjaardag op Dempsey Hill, tot laat in de avond lekker buiten.
Pas om 01.00 uur thuis, terwijl ik beloofd had om papa om 06.00 uur van Changi Airport op te halen! Dus beetje slaapdronken, maar wel op tijd! Lekker ontbeten, en een wandelingetje langs de Marina Bay. ‘s Middags moest ik hockeyen, dus de hele familie zat aan de zijlijn. En ook nog eens met 12-0 gewonnen! Maandag rustig aan, en dinsdag was ik jarig! Met z’n 4en ‘s ochtends in bed, terwijl Tijn happy birthday zingt, was het mooiste kado. Papa had ook kadootjes uit NL bij zich, Paul had slingers en ballonnen opgehangen, dus ik was echt jarig. ‘s Avonds aten we heerlijk, ook met Wim en Hester, in mijn favoriete restaurant: Flutes at the Fort. Ik werd weer heerlijk verwend met een groot grand dessert. Wat de avond bijzonder maakte was dat we op 5 april 2010 ook bij Flutes aten, met Geesken en Martin, een dag voor we Emma kregen. Een jaar later is het mooi terugblikken.
Dus de volgende dag, 6 april, was het Emma’s verjaardag! Onze mooie kleine dochter is al 1 jaar! We gingen al vroeg naar de ZOO, een fantastisch mooi park, waar de dieren vrij lijken te leven. Emma was jammer genoeg een beetje ziek en zat met 40 graden koorts in haar wagentje. ‘s Middags thee met boterkoek, kaarsje uitblazen en Lang zal ze Leven. Papa had een mooi poppenwagentje en pop meegenomen voor haar. Helaas werd Emma steeds zieker en had een hele onrustige avond. Op donderdag toch maar even naar de dokter. Bleek ze keelontsteking te hebben en daarnaast heeft ze diarrhee. Arm meisje. Hopelijk met een antibiotica kuur nu snel beter.
Voor onze verjaardagen hadden we 18 mensen uitgenodigd om met ons een liefdadigheidsavond voor Room to Read bij te wonen. Een charity waar wij pal achter staan. Het was een avond met wijn, eten en daarnaast natuurlijk geld ophalen voor het goede doel: scholen bouwen, bibliotheken bouwen en schoolbeurzen voor kinderen. Uiteindelijk werd er in totaal door de 380 gasten 3.264 miljoen SGD opgehaald!! Ongelooflijk veel geld en de kans voor Room to Read om nog meer kinderen de mogelijkheid tot scholing te geven.
Denkend aan Emma, onze 1 jaar oude dochter, en alle kinderen die het minder hebben, was dit een fantastisch verjaarsfeest!

Paul naar het Midden Oosten, maar wij hadden Maart op bezoek! Dankzij stewardess-vriendinnetje-Saskia mocht Maart IPBen. Dit betekent meevliegen met Saskia, voor een lage prijs, maar alleen Indien Plaats Beschikbaar. En dat is toch altijd even spannend. Want je moet met je koffer naar Schiphol, en pas bij de gate hoor je of je mee kan. Maar Maart belde mij om 3 uur ‘s nachts: ik kan mee! Dus op maandagmiddag naar Changi met Emma en Tijn om tante Aat op te halen. Tijn liep thuis al hand in hand met Maart, dus echt wennen hoeft nu ook niet meer.
De KLM crew bleef maar 3 dagen in Singapore, en Maartje moest ook met Saskia terugvliegen. Dus we hadden niet veel tijd! Maar wel genoeg tijd voor: een pedicure/winkelen/Sentosa strand/Starbucks/de Japanner/schnitzel bij Brotzeit/lunch bij PS Cafe en lunch op de 57e verdieping van Marina Bay Sands bij Ku de Ta.
Heerlijk 3 dagen bij elkaar te zijn. En ook al was het kort, het voelde een beetje als een (extra) kadootje.

Na vorig jaar al een groot deel van het Midden Oosten gezien te hebben wilde ik er graag nog wat zaken doen voordat het helemaal los gaat met rellen en aanvallen als in Tunesia en Libya. Daarom ben ik vorige week maar 2 bijzonder landen geweest: Syrie en Jordanie.

Een druk schema met ongeloofelijk veel meetings op 5 verschillende plekken in 4 dagen en 3 landen maar zeker de moeite waard. Het Midden Oosten is een snel groeiende, rijke, hoog opgeleide regio met helaas maar waar toch een hoop idioten aan de macht. Dat je dan dus verwacht om overal foto’s van de “fearless leader” te zien, klopt. Dat je dan verwacht overal tanks en kapote wegen/huizen, huilende hongerige kindjes te zien klopt niet. Net als vorig jaar in Iran was ik weer eens onder de indruk van mensen, het land en de manier waarop westerse kranten een beeld proberen te schetsen van landen waar ze het niet zo op hebben.

Na een korte stop in Dubai en Jebel Ali was ik helaas slechts 1 dag in het prachtige Jordanie, en dat was interessant. Leuk voor de business, aardige mensen, heerlijk eten en fantastische infra structuur. In Syrie had ik gelukkig wat meer tijd om te ondekken wat er allemaal op de wereld is. Best leuk om met 150km/uur over een super snelweg te knallen met bordjes: Baghdad turn right!

Natuurlijk is het er niet allemaal top (op vrijdag nog 5 doden bij protesten) en is er echt wel een dictator aan de macht die alles deelt met Iran, maar aan de andere kant een open, slimme en zakenlijke omgeving waar mensen willen groeien en het land willen ontwikkelen. Veel investeringen, het is een regionale hub voor Iraq, Libanon, Jordan en natuurlijk een sterke thuis markt.

Damascus is geweldig, bergen rondom de stad gevuld met huisjes die recht om hoog lijken te groeien, verse fruit juices, een duizenden jaren oude historie en ‘s avonds een beetje kebabjes eten met wat Argila (in andere landen shisha of vrolijk genoemd hublibubli) erbij. Ik denk wel dat er iets te doen is voor een onderneming die meer risico durft te nemen dan anderen en samen met onze lokale JV partner zal het dus waarschijnlijk (hopenlijk) niet de laatste keer zijn dat ik hier kwam.

1 potentiele klant dacht dat het een goed gevoel zou geven als hij een guarentee aan ons gaf:”In Syria everything is possible, we even have a guarenteed 95% default rate!”

Rins en de kindjes waren ook tevreden want terwijl ik weg was kwam Maartje gezellig langs.