Rinske en Paul in Singapore

Talentje…..

Hieperdepiep voor Lola

De periode na ons vorig stukje over Sri Lanka was erg intens voor ons. In een week tijd hadden we 4 afscheids momenten van goede vrienden die ons/Singapore verlieten.

Joris/Tessa/Karen/Martijn/Betty/Ralph vertrokken allemaal naar verschillende plekken op de wereld en zullen dus niet meer zo vaak met ons leuke dingen gaan doen. Natuurlijk zullen we jullie erg missen al staan de eerste bezoekjes aan jullie nieuwe “thuis” al in de agenda!

Voor de kindjes ook een grote groep speelmaatjes minder: Isa/Pleun/Rosalie en Lize zullen niet meer elke donderdag met Tijn en Emma op playdate kunnen, naar Roy’s gym of lekker komen zwemmen. Jammer maar helaas één van de weinige nadelen van ons leven hier, dat toch bestaat uit een vriendenkring die voornamelijk voor zakenlijke redenen deze kant op zijn gekomen. Nog één te gaan in April en mischien één in Mei maar dan moet het even stabiel worden.

Dus, ach ja waarom ook niet, dan maar even bijkomen van alle emotie op de Malediven! Te mooi, te schoon, te goede service, te veel visjes, heerlijk eten, tijd samen op ons eigen terras over de zee waar de manta’s en haaien onder je door zwemmen en maar eens goed beseffen hoe veel moois en leuks we nog om ons heen hebben. Echte vrienden vertrekken wel, maar verdwijnen nooit.

Geesken en Martin waren zo lief om een weekje te komen oppassen dus Tijn en Emma waren in geweldige handen en konden hun lol niet op. Wij samen voor 4 dagen naar het prachtige Baros in de North Male Atol. Woorden en foto’s geven de schoonheid van de Malediven niet weer, het is er namelijk nog veel mooier dan je je kan voorstellen (kijk zelf maar op de foto’s). Snorkelen bij het ontbijt op het house reef, duiken tussen de turtles en haaien, sashimi van tonijn die voor de hangmat zwemt en alles met een glimlach onder de stralende zon met een cocktail in je hand.

Wij voor het eerst sinds een lange tijd volledig uitgerust en relaxed met een bruine kop weer thuis. Tijn en Emma dol op Opi en Omi en vol verhalen weer met hun armpjes om je heen. Het was heerlijk.

Nog het weekend gezellig met Geesken en Martin de normale dingen gedaan om nu weer gewoon thuis een iets leger leven weer op te pakken. Gewoon? Ach nee natuurlijk niet, in maart komt Maartje en ga ik met mijn hockey team naar Phuket, in April komt Phillip en gaan we bij Joris en Tessa in Ho Chi Minh op bezoek en tussendoor nog tripjes naar KL, UAE, Jordan en Syria. Gewoon is in ons leven een erg relatief.

Chinees nieuw jaar, al weer de 5e keer voor ons sinds we in Singapore wonen, bracht ons dit jaar naar het prachtige Sri Lanka. Heerlijk met z’n 4-en een paar dagen ontspannen en van oude Nederlandse cultuur in de Oost genieten.

Omdat we midden in de nacht vertrokken, en geen zin hadden in uitgeputte kindjes op dag 1, hebben we ons door Emirates laten verwennen met wat extra luxe op weg naar Colombo. Tijn sliep de hele vlucht als een roosje en wil nu nooit meer anders. Bij aankomst in Colombo naar de Grand Dame van de hotels: het Galle Face hotel in de colonial wing en zowaar in de Royal Suite. Helaas was de Grand Dame al geruime tijd met pensioen en was waarschijnlijk sinds 1915 niet meer uit het bejaarden tehuis geweest dus moesten we de volgende ochtend snel naar een andere kamer. Als tip: als de Royal Suite in een een oud koloniaal hotel goedkoper is dan een normale kamer in een nieuwe wing is daar een reden voor. Wel grappig om te weten dat Queen Elisabeth, de Japanse kroonprins, Athur C. Clarke en velen anderen blijkbaar niet met hun partner in 1 bed willen slapen, maar liever op een 1 persoons houten plank de nacht doorbrengen. Hoe dan ook, het mocht de pret niet drukken. Na het ontbijt snel een nieuwe, goede kamer geregeld en de global experience kon weer eens beginnen.

De hele eerste dag hebben we lekker rond gelopen, mensen kijken, Colombo ontdekken en vervoer regelen voor de trip naar Galle en voordat je het weet zit je al weer aan de seafood om de dag af te sluiten. 3.5 dag Galle volgden. Wat een geweldige stad is dat. Een oud Nederlands Fort, nu een World Heritage site, vol met leuke straatjes, winkeltjes, barretjes, boutique hotels op een fantastische plek met views over de Indische Oceaan.

Sri Lanka is een land waar ik 12 jaar geleden al eens was en het toen al prachtig vond, maar in die tijd was er nog de oorlog met de Tamils Tijgers en konden we Colombo zelf niet in. Nu 2 jaar na het einde van de burger oorlog wil iedereen er het beste van maken en is het duidelijk dat de veerkracht van de bewoners ongelofelijk is. 25 jaar burger oorlog en vele, vele duizenden doden door de Tsunami op eerste kerstdag in 2005 en toch lijkt iedereen blij en gelukkig.

In Galle heeft het fort heeft de tsunami goed weerstaan en de 16e-17e eeuwse pandjes beschermd maar de omgeving er naar toe toonde toch wel de verschrikkingen van die ramp dag. Overal op het strand gedenkplaatsen en overal tussen de weg en de zee graven van mensen die minder geluk hadden. Best intens om te zien, maar ook bewonderenswaardig dat ze er zo mee om gaan. De mensen zijn allemaal te aardig, blijven Tijn en Emma in hun armpjes knijpen iedereen groet elkaar met een glimlach en een welgemeend “Good morning!”.

We zaten in een oud 16e eeuws Nederlands patriciërs huis daar eerder als onderdeel van de E&O group de mensen die 6 maanden naar Azie trokken opving en nu is het deel van de Aman groep. Het Amangalle was voor ons het beste hotel wat we ooit gezien hebben: prachtige kamers, overal een “wees thuis” gevoel, nooit een rekening tekenen (want dat doe je thuis ook niet) super vriendelijke mensen die dol waren op onze 2 kleine blonde toppers. Wat een geweldige plek. Mocht je de kans hebben om naar Galle te gaan, DOEN!

Het was een heerlijke paar dagen, super om zo te kunnen genieten met elkaar, van andere culturen, om de Tijn te zien spelen met lokale kindjes en direct samen een zand kasteel bouwen en nog veel meer. We hebben eigenlijk niets gedaan. Alleen een beetje wandelen, af en toe een tuk tuk naar het strand. Beetje lezen, beetje kletsen, veel naar de dieren gekeken (apen, koeien, visjes etc) en ‘s avonds lekker eten.

We zeggen heel vaak tegen elkaar hoeveel geluk we toch wel niet hebben. 2 gezonde, lieve, slimme, knappe kindjes en de kans om de hele wereld te ervaren zoals ze is. Volgende week maar even wat minder cultuur, we gaan een paar dagen naar de Maldives terwijl G+M op Tijn en Emma komen passen. Singapore bedankt voor alle opportunties die we hier gekregen hebben en waardoor we nu het leven hebben dat we hebben!

Tijn al weer 2 jaar! Het lijkt als de dag van gisteren dat we de kleine piep thuisbrachten vanuit het ziekenhuis.
De hele ochtend hebben we geoefend: hieperdepiep…..hoewa, met de handjes in de lucht! Op moment supreme: taart/kaarsjes/kindjes bleef het toch stil bij Tijn. Maar nadat hij de kaarsjes had uitgeblazen, wilde hij nog wel een keer blazen.
2 januari is natuurlijk een mooie gelegenheid om verjaardag met nieuwjaarsborrel te combineren. Dus zo’n 20 volwassenen en een blik kindjes waren zondag van de partij. De champagne vloeide rijkelijk en de schalen bitterballen vonden gretig aftrek. Bitterballen? Ja, de echte van Dobben! Je koopt ze achter de douane, stopt ze in een vriestas en laat de Singapore girls ze in de vriezer stoppen. Bij aankomst thuis meteen weer in de vriezer, en voila: bitterballen!
Happy birthday Tijn!

Na september was het al weer tijd om naar Nederland te gaan. Weeralarm, centimeters sneeuw en kilometerslange files waren de voorbode van onze komst. Mutsen, sjaals, wantjes en warme kleding sprokkelden we overal bij elkaar en op 2 december vlogen we naar Nederland. Lodewijk stond ons met jassen op te wachten, en inderdaad, de ijskou benam ons bijna de adem. Even een dagje acclimatiseren in Dordrecht en toen naar Amsterdam. Tijn en Emma bleven fijn een paar dagen bij Geesken en Martin logeren. En ook al wonen we dan ver weg, de band tussen kleinkinderen en grootouders is zo natuurlijk dat het meteen vertrouwd is.
Met de trein door een besneeuwd Nederland van Dordrecht naar Amsterdam, op de trouwdag van Leonie en Paul. Een sprookjesachtige dag, met een prachtig bruidspaar, mooie toespraken, veel lachen en gezellige gasten. En dat alles onder een witte sneeuwdeken, hoe bijzonder!
Zondag een dagje relaxen, ontbijten met Maart, koffie met taart met Berend en Marieke, winkelen en eten bij Lood en Carlijn. Maandag begon het echte genieten: samen in de Thalys naar Parijs! Heerlijk 3 dagen samen door deze prachtige stad toeren. Alle toeristische hoogtepunten meegepakt, maar ook veel geluncht, koffie, wijn, bordjes kaas/worst en croissantjes. Wat is Parijs een heerlijke stad! Op elke hoek een bar, brasserie of restaurantje, mooie winkels en alles heel toegankelijk. We sliepen in een klein hotelletje, mooi centraal. Het was wel erg koud, en het sneeuwde ook flink.
Na 3 dagen vonden we het ook wel heel fijn weer naar de kindjes te gaan, die het super hadden gedaan bij opi en omi. Vrijdag kwamen ook Roos, Rob, Sofie, Madelief, Alex, Karen, Julia en Olivia, dus een enorme drukke boel. Alle kindjes zijn onder de 3,5 en zijn dus aan elkaar gewaagd. Slapen was passen en meten, maar het ging allemaal prima. Zaterdag vierden Geesken en Martin jun 40-jarige huwelijk met een receptie in het Dordrechts Museum. 130 gasten, lekker eten en wijn en grappige liedje en sketches. Mooi dat zij zo in het zonnetje werden gezet. Intussen werden de 6 kindjes door maar liefst 3 oppasjes in bed gelegd.
Zondag was het al vroeg dag, Paul vertrok met de trein richting Schiphol om terug te vliegen naar Singapore..
Papa kwam ons ophalen om onze intrek te nemen in Haaren. Maart kwam ook, zodat we met de 5 kindjes de kerstboom konden optuigen. Verder lekker buiten in de sneeuw, de kerststal in de St Jan in Den Bosch, boodschapjes in Oisterwijk en met hond Max spelen. Ik sliep ook nog 1 nachtje in Amsterdam om gezellig met Hilde, Marloes en Charlotte te kunnen eten in Marloes’ nieuwe huis in Zeist. Na 5 minuten is het altijd weer als vanouds gezellig.Helaas moesten wat bezoekjes door ziekte en gladheid afgezegd worden, maar gelukkig kwamen Simone en Miek in Haaren langs.
De 24e landde Paul weer op Schiphol en was met het ontbijt al in Haaren. Fijn, want 2 weken elkaar niet zien was wel heel lang. De rest van de familie druppelde ook binnen en ‘s avonds verzorgde Lodewijk een heerlijk kerstdiner. Na een gezellig kerstontbijt namen we afscheid van Thijs, Floor, Sem, Margriet, Carlijn en Lood. Bah, afscheid nemen wordt na 4 jaar Singapore nog steeds niet makkelijk. En reden we naar Dordrecht voor een heel gezellig kerstdiner met de familie Bloemendal. Op 2e kerstdag kwamen Maart en papa nog naar Dordrecht voor een gezellig kerstmaal en nog 1 hele dikke knuffel. Maandag reden we bepakt en bezakt weg van de Singel richting Schiphol. Ook tranen bij het afscheid van Geesken en Martin, maar die zien we gelukkig in februari al weer in Singapore. Een prima vlucht van 12 uur, en nu al weer een paar dagen thuis. De kindjes vreselijk jetlag (voor het eerst). Maar we denken terug aan een fijne tijd in Nederland. Extra bijzonder door de sneeuw, voornamelijk met familie, en wat is dat fijn!

Vorig weekend stond Paul met zijn team voor de 3e keer in de finale van de hockey competitie. Helaas weer 2e, na een ongelooflijk spannende wedstrijd.
Trotse ouders….Gisteren parent-teacher conference gehad bij Mindchamps.
Tijn is een hele sociale jongen, speelt met iedereen, helpt de juf, kan zich goed uitdrukken, snapt alles, luistert goed, heeft een goede chinese uitspraak en durft als 1 van 2 kindjes uit zijn klas vanaf de glijbaan in het zwembadje. We hebben een heel groot werkboek meegekregen met Tijn zijn werkjes met begeleidende foto’s. Ze maken er hier werk van!
Ongelooflijk dat het al weer december is. Gisterenavond beleefden Paul onze kerstraditie voor de 3e keer in Singapore: het bewonderen van de ontelbare lichtjes en kerstersiering op Orchard Road met een dinertje op het terras van het Marriot hotel als afsluiting. Altijd een mooi moment om samen het afgelopen jaar de revue te laten passeren en vooruit te kijken.
Kerst vieren we niet in Singapore, maar in Nederland! Vanavond vliegen we met z’n 4-en. Van zon naar grijze lucht, van 32 naar -6 graden, en hopelijk ligt er nog wat sneeuw…..Merry Christmas!

Business Times – 19 Nov 2010
THE BULL CHARGE 2010
Running for a good cause
MORE than 4,000 participants from Singapore-listed companies and the financial community took to the streets of the Central Business District last Friday for the seventh SGX Bull Charge.
After refreshments and warm-up exercises at The Float @ Marina Bay, the runners were flagged off by Lim Hwee Hua, Minister in the Prime Minister’s Office and Second Minister for Finance and Transport, and Singapore Exchange (SGX) chairman JY Pillay.
It was breezy day and the mood was buoyant. Employees of Noble Group made their presence felt with the clappers they used to cheer their colleagues on, while staff from Bank of America Merrill Lynch, winners of the best dressed team of Fun Run participants, came decked in bull horns.
Beginning and ending at the floating platform, the 3.5km route took the runners along Esplanade Drive and Marina Boulevard and across the Helix Bridge.
This year, $1.34 million was raised by sponsors including Noble Group, Thai Beverage, UOB Group and CapitaLand Hope Foundation.
The proceeds will go to 10 beneficiaries: the Asian Women’s Welfare Association, Autism Association, Bright Hill Evergreen Home, Caritas Singapore, HELP Family Service Centre, Lions Befrienders Service Association, Muhammadiyah Welfare Home, Rainbow Centre, Shared Services for Charities, and Singapore Anglican Community Service.
The largest portion of the funds raised go to Bright Hill Evergreen Home, as this year’s theme is the elderly. The non-profit nursing home gets 46 per cent of the donations, with each of the other nine beneficiaries receiving 6 per cent.
Adding to the traditional Fun Run and Management Team Relay this year was the Bull Challenge, a race that paired sponsors with beneficiaries. The race, featuring 11 teams which rolled across 50 metres in giant inflatable spheres, was won by the SGX team.
Bull Charge 2010 was organised by SGX, in partnership with The Business Times, CNBC Asia-Pacific, the Land Transport Authority, PricewaterhouseCoopers, Singapore Pools, the Singapore Sports Council, the Singapore Totalisator Board, Temasek Holdings and the Urban Redevelopment Authority.

Ik heb het al vaker geschreven, maar ons leven in Singapore is echt geweldig en hangt van hoogtepunten en geluk aan elkaar.

Buiten het feit dat we 2 te lieve, gezonde en gelukkige kindjes hebben, zijn Rins en ik deze week ook al weer 4 jaar getrouwd, en “met geen enkele haar in de soep” zoals Phillip het dinsdag noemde. Om dit te vieren hebben we heerlijk samen gegeten en gaan we in december, tijdens onze trip naar Nederland voor Hekkie’s bruiloft en voor Geesken+Martin’s 40e anniversary, een paar dagen naar Parijs.

Tijn doet het super op zijn schooltje bij ms Zarni en krijgt complimentjes
voor zijn Chinees (hij wil geen “hond” zeggen, naar wel “dog” en de chinese versie die wij niet snappen!). Emma lacht de hele dag, vindt alles mooi wat haar broertje doet en heeft al 2 tanden. Rinske is geweldig als altijd: super met de kindjes, druk op haar werk, actief om ons sociale leven vol te houden en hard bezig om nog knapper te worden. Het laatste houdt helaas wel in dat er voor mij ook niets meer te snoepen valt in huis…..
Lita hoort er echt bij, is onze rots in het huishouden en zorgt ervoor dat als we samen iets leuks willen doen dit altijd mogelijk is.

En ik? Ik ben tussen al het moois hier boven druk met werk, veel leuke projecten en leuke tripjes. De afgelopen 6 weken wellicht iets te veel, maar allemaal voor goede of leuke redenen.

Sinds we terug zijn uit Nederland/Portugal eind september ben ik al weer naar India/Argentinië/Indonesië en Thailand geweest. In Argentinië had ik de langverwachte opening van Noble’s nieuwe soybean crush in Timbues die mijn flows van Zuid-Amerika naar Azië en EU gaat voorzien van olie. In Indonesië gesprekken met onze partners voor de palmolie plantages die India en China moeten gaan supplyen en in Thailand het ZOAT2010!

ZOAT, al weer de 4e keer dat ik erbij kon zijn (Rins bleef thuis met de kindjes), na Kuala Lumpur, Singapore en Hong Kong dit keer in bruisend Bangkok. Een ongeloofelijk mooie ambassade in haar eigen park midden in het CBD was het begin punt op vrijdag voor een top weekend. Goed hockey op zaterdag, minder op zondag, met tussendoor een “extreme makeover” party in the Royal Thai Navy Hall. Nooit eerder stond ik met een rok aan, een pruik op, 2 pils in mijn hand Nederlandse hits mee te zingen met uitzicht op de Royal Palace vanaf de andere kant van de rivier, uniek en geweldig geregeld. Met een halve finale plaats brengt dit de score op 2x wel en 2x niet winnen. Volgend jaar Jakarta moet het circeltje rondmaken met hopenlijk een gouden plak.

Natuurlijk proberen we ook iets van ons geluk terug te geven, en soms kom je daardoor nog interessante mensen tegen. Zo was ik bijvoorbeeld een paar weken geleden op een charity event en zat ik bij president S.R. Nathan van Singapore. Vandaag bij de Barclays Asia Forum 2010 naast allerlei top sprekers vol met Harvard graduates of professoren (ik weet wel waar Tijn en/of Emma gaan studeren mochten ze de capaciteiten hebben, wat een toppers!) ook de oud president van de US Bill Clinton! Zijn topic: “Giving, how each of us can change the world” en daar ben ik het helemaal mee eens. Zie ook www.clintonfoundation.org/giving .

We hebben het allemaal top en moeten daar wel stil bij blijven staan. We zouden allemaal best wat vaker aan onze minderbedeelde medemens kunnen denken. Daarom wat tips voor de lezers: kijk eens op www.ammado.com, check www.worldforworld.org of schenk aan Room to Read @ www.roomtoread.org (vindt Rinske mooi, maar sinds hun presentatie vandaag ben ik ook fan geworden) of doe iets zelf. Als je luxe uit eten gaan, of op vakantie naar een 5* resort waarom zou je niet 10% extra “betalen” aan een goed doel zodat iemand anders ook kan genieten? Wij/jij wordt er niet minder van, maar voor 35k SGD kun je al een school in Niger laten bouwen, voor $400 een bibliotheek waar 250 kinderen van kunnen leren. Voor $250 per jaar sponsor je een meisje in Jemen voor haar hele studie tot grade 8 (ja das de prijs van 2 flessen wijn in Singapore).

Persoonlijk naast het eerder genoemde charity event ben ik deze maand bezig geweest met een donatie voor tenten en water naar de Mentawai eilanden die door een tsunamie getroffen zijn in oktober, hulp shipments namens Noble voor Indonesia Papua waar flash floods 130 mensen rond onze plantage gedood hebben en morgen ren ik de annual Bull run voor lokale charity instellingen!
Een titel te verdedigen bij de management relay en een top 30 plek (van de 5,000 vorig jaar was ik 38e) zijn mijn targets maar het echte doel is natuurlijk zo veel mogelijk op te halen voor charity.

Alle kleine beetjes helpen, maar ik hoop dat je door deze links ook gaat inzien dat we het hier wel iets te lekker hebben tov anderen. Let’s make the world a better place for all.

Paul

(Reuters) – Illegal forest clearing fires in Indonesia’s Sumatra Island are sending haze across the Malacca Strait to neighboring Malaysia and Singapore, causing the worst air pollution since 2006, officials said on Thursday.
Niet heel prettig, deze haze. Alsof je steeds in de rook van een kampvuur staat. Tijn heeft last van zijn bronchitis en Emma en Rinske zijn verkouden.